Naam:                 Niels van den Berge

Woonplaats:      Dhaka (Bangladesh)

Relatie:              Getrouwd met Sampa

Functie:             Ontwikkelingswerker

Opleiding:         Internationale Ontwikkeling & Bos- en Natuurbeheer

Hobby’s:            Wandelen, fietsen en lezen

Niels wil de Tweede Kamer in om te knokken voor wat kwetsbaar is. Hij maakt zich zorgen over de verharding in onze samenleving. Als Tweede Kamerlid wil hij strijden voor de dialoog als alternatief voor het huidige geschreeuw. Voor begrip in plaats van het eigen gelijk. Daarnaast wil hij in de Tweede Kamer de bondgenoot zijn van de klimaatslachtoffers waarmee hij nu in Bangladesh werkt. Een interview over wat hem drijft en waarom hij zijn werk in de Bengalese modder wil verruilen voor het Haagse pluche.


 Om maar meteen met de deur in huis te vallen; waarom wil je weg uit Bangladesh?

Ik wil niet per se weg uit Bangladesh. De mensen hier zijn bijzonder gastvrij en ik doe mooi en dankbaar werk. Maar uiteindelijk blijft het dweilen met de kraan open als we de klimaatcrisis niet aanpakken in het Westen. Elke keer als ik hier mensen spreek, die hun huis en vaak hun hele dorp kwijt zijn geraakt tijdens een overstroming, dan bloedt mijn hart. Voor hen wil ik de Tweede Kamer in. De vervuiling moet stoppen en dat kan alleen als wij onze economie radicaal vergroenen.

Dus je wil jezelf in de Tweede Kamer inzetten voor het terugdringen van de CO2-uitstoot?

Onder andere. Het is een belangrijke drijfveer, maar niet de enige. Ik maak mezelf ook grote zorgen over de verruwing in onze Nederlandse samenleving en in het politieke debat. Afgelopen jaren heb ik met lede ogen het politieke klimaat in Nederland en Europa zien verruwen. Eurofoben, xenofoben en boekhouders domineren het debat en beleid. Positieve vergezichten, pogingen tot dialoog en oplossingen zijn ver te zoeken. Dat moet veranderen. Ik wil niet langer hier in Bangladesh ‘mijn ding doen’ en van een afstandje toekijken hoe Nederland en Europa steeds minder mijn Nederland en Europa worden.

Kan 1 persoon dat veranderen?

Nee, het zou naïef zijn om dat te denken. Maar Tweede Kamerleden kunnen een leidende rol in het publieke debat hebben. Ik wil die rol pakken om te verbinden. Om de dialoog te kiezen in plaats van het huidige geschreeuw.

Wacht. Stop. Dat klinkt soft.

Dat kan, maar ik ben er heilig van overtuigd dat de dialoog het antwoord is. Ik ben daar vaak zelf getuige van geweest. Toen ik in de Schilderswijk in Den Haag woonde bijvoorbeeld. En toen ik in een Palestijns vluchtelingenkamp werkte. Hoe groot de verschillen ook zijn, als mensen een paar uur met elkaar praten komen ze erachter dat ze meer gemeen hebben dan ze vooraf dachten.

En dat is?

We willen allemaal een betere toekomst voor onze kinderen. We willen allemaal een veilig land. We willen allemaal met vertrouwen naar de toekomst kunnen kijken. Als mensen bereid zijn naar elkaar te luisteren en een beetje rekening met elkaar te houden, dan is geen verschil onoverbrugbaar.

Hoe komt een Zeeuw eigenlijk in de Schilderswijk terecht?

Toen ik in 2009 voor de Tweede Kamerfractie van GroenLinks ging werken, ben ik ook tijdelijk naar Den Haag verhuisd. Met de onregelmatige werktijden op het Binnenhof geen overbodige luxe. Het is fijn als je na een laat debat snel thuis bent. Ik heb er toen heel bewust voor gekozen om in de Schilderswijk te gaan wonen. Die stond bekend als een probleemwijk. Ik wilde dat stukje van Nederland ook meemaken en begrijpen.

En hoe was dat?

Een hele mooie ervaring. Ik ben van de Schilderswijk gaan houden. Met zoveel culturen is er altijd wel ergens een cultureel of religieus festival te vieren.

Nooit problemen gehad?

Nee. Ik heb er met heel veel plezier gewoond. Ik had fijne buren. (Lachend) Ik heb zelf twee linker handen. Gelukkig  had ik een hele handige biculturele buurman die altijd voor me klaar stond. Maar goed, ik wil de problemen niet bagatelliseren. Vrienden van mij zijn uit de Schilderswijk verhuisd omdat ze zichzelf niet meer veilig voelden.

Dus er zijn wel degelijk problemen?

Er zijn zeker problemen. Ik denk alleen niet dat polariseren en schreeuwen ons ook maar een steek dichter bij oplossingen brengen. Integendeel. Ik kan echt boos worden van zo’n PVV-raadslid in Den Haag dat oproept tot razzia’s. Het is op het moment erg rustig in de Schilderswijk. Dat werkt stigmatiserend. Olie op het vuur.

Oké. Maar waarom ben je in 2012 eigenlijk naar Bangladesh verhuisd?

Het was altijd al een droom van me om een tijdje met m’n poten in de modder in een ontwikkelingsland te werken. Maar er waren altijd verplichtingen die me in Nederland hielden. In 2012 was ik nummer 8 op de GroenLinks Tweede Kamerlijst. Ik werd helaas niet gekozen en toen dacht ik: het is nu of nooit. Ik ga een jaar naar Bangladesh.

Een jaar? Maar je zit er nu al bijna 4 jaar.

(Lachend) Klopt. Ik ging voor een jaar, maar ik werd al snel verliefd op het land en niet veel later op mijn grote liefde Sampa.

Waarom Bangladesh?

Ik kende Bangladesh vooral uit de VN-klimaatrapporten als een van de landen die het hardst getroffen wordt door de klimaatcrisis. Ik had veel over het land gelezen en ik wilde graag een bijdrage leveren aan het zoveel mogelijk opvangen van die klimaatklappen.

Hoe was dat?

Mooi, heftig en dankbaar werk. Mooi omdat ik inmiddels gek ben op Bangladesh. Het is een kleurrijk land en hoe moeilijk veel mensen het ook hebben, ze lijken altijd te lachen. Heftig was het ook. Om van zo dichtbij en voortdurend met armoede geconfronteerd te worden. Zieke mensen op straat, kinderen die bedelen en mensen die alles kwijt zijn geraakt tijdens een cycloon of overstroming. Maar het is ook dankbaar werk. Omdat je de ontwikkeling in het land ziet en voelt. Er hangt een positieve sfeer. Mensen zijn extreem ondernemend, positief en innovatief.

Het is de afgelopen maanden onveiliger geworden in Bangladesh. Heb je daar last van?

Ja, helaas wel. Voor de aanslag op Holey (red. een restaurant in Dhaka waar op 1 juli 2016 24 mensen op brute wijze zijn vermoord door terroristen) fietste ik elke dag naar mijn werk. Dat kan nu niet meer. Een groot deel van ons leven bestaat nu uit kantoor, thuis en de auto. Onze persoonlijke bewegingsvrijheid is erg ingeperkt.

Is het zo gevaarlijk?

Het is moeilijk te zeggen hoe groot de risico’s precies zijn. Maar aan IS-gerelateerde terreurgroepen hebben wel aangekondigd dat ze meer aanslagen op Westerlingen in Bangladesh zullen plegen. Bangladesh is geen toeristisch land en er wonen relatief weinig Westerlingen. Dus als we doelwit zijn dan moeten we allemaal goed uitkijken. Want de terroristen hebben niet zo’n hele grote vijver om uit te vissen.

Even iets leukers. In 2011 was je even Kamerlid.

Klopt. Ik mocht Mariko Peters vervangen tijdens haar zwangerschapsverlof. Dat was een hele mooie ervaring. Toen wist ik het zeker. Ik wil Tweede Kamerlid worden.

Leuk zo’n snuffelstage. Maar kun je in zo’n korte tijd ook wat bereiken?

Zeker! Ik kreeg veel ruimte van de andere fractiegenoten om debatten te doen. Ik heb het duurzaam inkopen door de overheid uit de klauwen van PVV en VVD weten te redden.

Was dat je mooiste succes?

Qua effectiviteit zeker. Daar profiteren milieu en natuur nu nog van.

Op mijn initiatief heeft de Kamer destijds ook een spoeddebat over de Joint Strike Fighter (JSF) gevoerd. Samen met andere oppositiepartijen hebben we het de regering toen heel lastig gemaakt. En in een debat over de Eurotop kreeg ik het voor elkaar om Rutte publiekelijk afstand te laten nemen van de Egyptische despoot Mubarak. Dat wilde hij niet, maar ik wist hem tijdens het debat in de hoek te drukken. Dat was toen een grote overwinning voor de pro-vrijheid en pro-democratie krachten in Egypte.

Wat wil je als Tweede Kamerlid bereiken?

Mijn motto is ‘Durf te Dromen’. Ik wil knokken voor radicale vergroening van de economie en voor een ontspannen samenleving. Ik zal mijn gezonde boerenverstand in de strijd gooien voor toekomstgerichte landbouw, veilig voedsel en dierenwelzijn.

Waarom ‘Durf te Dromen’?

Ik wil niet 4 jaar lang rommelen in de marge. We moeten groot denken. Ik wil bijvoorbeeld dat Nederland wereldwijd voorop gaat lopen in groene energie. Nu zijn we nog het slechtste jongetje van de klas. Ik wil dat we er alles aan gaan doen om koploper te worden. Daar zal ik als Tweede Kamerlid keihard voor knokken.

Daar houden we je aan.

Afgesproken! Ik heb er zin in.