Voor de toekomst

Vol energie ben ik vannacht weer terug gekomen van de Green Summer University. Afgelopen weekend kwamen Groenen uit heel Europa, inclusief Turkije, in het Duitse Frankfurt an der Oder en in het Poolse Slubice bij elkaar om te discussiëren, ideeën op te doen en te feesten. Bridging the gaps (vrij vertaald: het overbruggen van de verschillen) was het motto. De locatie, deels in een oude en deels in een nieuwe lidstaat, was daarom uitermate goed gekozen.

Ik heb er een goed gevoel aan over gehouden. Het is erg leuk om met zoveel verschillende culturen te werken aan een gezamenlijk doel, namelijk een beter en mooier Europa. Dat is ook één van de dingen die me zo trekt aan het werk in het Europarlement. Het is fijn om te weten dat je als Groene deel uitmaakt van een sterke Europese beweging. Mijn partij vecht niet alleen in Nederland voor haar politieke idealen, maar in heel Europa.

Eerlijk is eerlijk, ik heb weinig hele grote verschillen kunnen ontdekken tussen de verschillende deelnemers. Zo vonden we het bijvoorbeeld allemaal belangrijk om niet alleen over milieubeleid te praten, maar ook de daad bij het woord te voegen. Nagenoeg iedereen was met de trein of met de bus gekomen. Voor een delegatie uit Finland betekende dat een reistijd van achtenvijftig uur.

Natuurlijk zijn de verschillen wat betreft politieke cultuur wel groot. Zo wordt het in Polen door veel mensen nog als iets verschrikkelijks gezien om homo te zijn. Veel mensen durven er niet voor uit te komen. Nu valt er in Nederland nog een hoop te verbeteren op het gebied van de homo-emancipatie, maar we zijn al wel een heel stukje verder dan in Polen. Gelukkig zetten de Groenen ook daar alles op alles om de situatie te verbeteren. Bijvoorbeeld door het organiseren van een jaarlijkse Gay pride.

Toch moeten ze nog van ver komen. Dat geldt trouwens voor de meeste Groene partijen in de nieuwe lidstaten. Letland en Tsjechië, waar we zelfs regeren, zijn daarop positieve uitzonderingen. In de meeste nieuwe lidstaten hebben we echter nog slechts een vrij geringe politieke invloed. Dat is deels te verklaren door het feit dat de Groene partijen daar nog jong zijn. Ofwel, we hebben goede hoop voor de nabije toekomst. Het is een grote uitdaging om bij de Europese verkiezingen volgend jaar zetels te halen in de nieuwe lidstaten. Als dat gaat lukken dan kan de Groene fractie in het Europarlement flink groeien. 

Ik denk dat het om dat te bereiken, belangrijk is om nauw samen te werken, zodat we van elkaar kunnen leren. Voor een deel gebeurt dat al, zo is DWARS een partnerschap aangegaan met de Turkse jonge Groenen, en zit er een uitwisseling tussen Nederlandse en Turkse jonge Groenen aan te komen. Maar wat mij betreft gaan we in de toekomst nog veel meer samenwerken. Het kan altijd beter, het kan altijd Groener.

Ik heb een aantal goede ideeën opgedaan voor de verkiezingscampagne. Ik heb er heel veel zin in. Laten we er vol voor gaan, met verve en lef. Dan weet ik zeker dat we een goed verkiezingsresultaat kunnen boeken en Europa zo een stuk groener, socialer en toleranter kunnen maken.    

Niels Dagelijks leven, Politiek