Voor de toekomst

Deze blogpost verscheen ook op www.kopenhagenreport.nl

Het is al vaak gezegd, maar het ontbreekt hier in Kopenhagen aan politieke moed. Dat geldt echter niet voor Tuvalu. Het is na Vaticaanstad het land met de minste inwoners ter wereld, maar daar trekken ze zich gelukkig niets van aan. Ze roeren zich volop in de onderhandelingen hier. En terecht, want de eilandengroep hoort bij de landen die het hardst getroffen zullen worden door de gevolgen van klimaatverandering.

Vorige week was Tuvalu ook al in het nieuws. Toen sprak het land zo’n beetje als enige haar bereidheid uit om verregaande klimaatafspraken te maken. Deze week is dat niet anders. Tuvalu steelt mijn hart. De meeste landen zijn momenteel aan het bakkeleien over de te volgen procedure en verliezen daarmee kostbare tijd. Het toppunt wat toch wel het antwoord van de voorzitter van de vergadering gisteravond: de conferentievoorzitter is aan het consulteren over hoe hij gaat consulteren.

Tuvalu hamert er keer op keer op dat we nu eindelijk eens afspraken moeten gaan maken. Het land wil niet het Atlantis van de éénentwigste eeuw worden. De onderhandelaar van Tuvalu gebruikte gisteren een mooie metafoor voor het gebrek aan vooruitgang in de onderhandelingen: “Ik heb het gevoel alsof we vastzitten op de Titanic en in rap tempo aan het zinken zijn. Maar we kunnen de reddingssloepen niet gebruiken, omdat iemand op de boot eerst wil discussiëren over de vraag of de boot wel aan het zinken is.”

Niels Milieu, Politiek