Ontpolderen is onontkoombaar
Het gebeurt niet vaak, maar nu ben ik het toch echt oneens met collega-Zeeuw Paul Vermast. Hij schreef gisteren een blog over het feit dat politici en andere plannenmakers te weinig aandacht hebben voor de landbouw. Tot zo ver, helemaal akkoord. Zelf heb ik dat pleidooi als groene boerenzoon ook vaak gehouden. Maar dan komt het, verderop in zijn blog stelt hij blij te zijn dat het kabinet besloten heeft om de Hertogin Hedwigepolder in Zeeuws-Vlaanderen niet te ontpolderen.
Eerst een stukje historie. In 2005 spraken Nederland en Vlaanderen af om de Westerschelde uit te diepen. Dat vergroot de bereikbaarheid van de Antwerpse haven, maar die verdieping gaat helaas ten koste van natuur. De Europese vogel- en habitatrichtlijn verplicht om de operatie daarom te compenseren door de aanleg van ‘estuariene natuur’.
Nederland en Vlaanderen wezen de Hedwigepolder aan voor compensatie. Het verzet van de Zeeuwen was meteen groot. We waren toch wel gek om vrijwillig land onder water te zetten? Gezien de (recente) geschiedenis van Zeeland snap ik die emotie erg goed. Helaas heeft een onafhankelijke onderzoekscommissie geconcludeerd dat er geen haalbaar alternatief voor ontpoldering is. In tegenstelling tot wat het kabinet nu beweert. Ik had ook graag gezien dat het anders was, zodat de pijnlijke maatregel niet nodig zou zijn.
Er zijn nu grofweg twee mogelijkheden. Of het buitendijks compenseren wordt niet goedgekeurd door de Europese Commissie, wat ik vrij waarschijnlijk acht, en dan is Brussel natuurlijk de gebeten hond en heeft Verburg zogenaamd schone handen. Ik zie de krantenkoppen al voor me: “Brussel dwingt Zeeuwen de dijken door te steken” en de reactie van Verburg zal waarschijnlijk iets zijn in de trend van: “Sorry, Zeeuwen. Ik heb m’n best gedaan, maar we moeten van Brussel.” Terwijl ze natuurlijk prima weet dat Nederland aan de natuurdoelen moet voldoen, waarmee we ook nog eens zelf hebben ingestemd.
De andere mogelijkheid is dat de Europese Commissie wel groen licht geeft voor het alternatief. Dan is er een ander probleem. Ontpolderen kost ongeveer 30 miljoen Euro en de Vlamingen hebben al toegezegd dat te betalen. Het alternatief kost naar schatting 200 miljoen Euro. Waar gaat dat geld vandaan komen? Waarschijnlijk van het toch al schamele natuurbudget. Bovendien wordt bij de alternatieve variant waarschijnlijk natuur ingeruild voor natuur. Het ziet ernaar uit dat natuurgebied Saeftinghe in het alternatieve plan moet worden afgegraven.
Al bij al denk ik dus dat het kabinetsbesluit rampzalig is. Ik ben het eens met Paul z’n pleidooi om meer aandacht te besteden aan het belang van landbouw en boeren bij het maken van plannen. In dit geval denk ik echter dat het nodig is om landbouwgrond op te offeren. Door eerdere verdiepingen van de Westerschelde en door de aanleg van industrieterreinen is er al veel te veel natuur verloren gegaan in ons Zeeland. Het is bijzonder zuur dat de landbouw nu weer de prijs moet betalen, dat vind ik ook, maar ik vrees dat het onontkoombaar is.
Ik vind het altijd leuk om te zien dat mensen het met mij eens zijn. Niet veel mensen hebben de Hedwige-soap opgepikt..
(voor mijn bijdrage: http://jan-jaap.blogspot.com/2009/04/non-ontpoldering-hedwigepolder-een-dure.html )
Niels:
Dag Jan-Jaap,
Bedankt voor je reactie. Zelf vind ik de ecologische argumenten belangrijker dan de financiële, maar je hebt gelijk dat er een hoop geld over de balk wordt gesmeten door ontpoldering tegen te houden. Ik ben ook bang dat dit ten koste zal gaan van het budget voor natuurontwikkeling. In het ergste geval leidt dat tot een verdere vertraging van de Ecologische Hoofd Structuur.
Groet,
Niels