Niels is momenteel in Kopenhagen voor de internationale klimaattop. Samen met onder andere GroenLinks Tweede Kamerlid Kees Vendrik en Europarlementariër en klimaatexpert Bas Eickhout, zet hij zich daar in voor een sterk en effectief klimaatakkoord.
Meer informatie over de GroenLinks-inzet in Kopenhagen en het laatste nieuws over de klimaatonderhandelingen, vind je op www.kopenhagenreport.nl
Deze blogpost verscheen ook op www.kopenhagenreport.nl
Het is al vaak gezegd, maar het ontbreekt hier in Kopenhagen aan politieke moed. Dat geldt echter niet voor Tuvalu. Het is na Vaticaanstad het land met de minste inwoners ter wereld, maar daar trekken ze zich gelukkig niets van aan. Ze roeren zich volop in de onderhandelingen hier. En terecht, want de eilandengroep hoort bij de landen die het hardst getroffen zullen worden door de gevolgen van klimaatverandering.
Vorige week was Tuvalu ook al in het nieuws. Toen sprak het land zo’n beetje als enige haar bereidheid uit om verregaande klimaatafspraken te maken. Deze week is dat niet anders. Tuvalu steelt mijn hart. De meeste landen zijn momenteel aan het bakkeleien over de te volgen procedure en verliezen daarmee kostbare tijd. Het toppunt wat toch wel het antwoord van de voorzitter van de vergadering gisteravond: de conferentievoorzitter is aan het consulteren over hoe hij gaat consulteren.
Tuvalu hamert er keer op keer op dat we nu eindelijk eens afspraken moeten gaan maken. Het land wil niet het Atlantis van de éénentwigste eeuw worden. De onderhandelaar van Tuvalu gebruikte gisteren een mooie metafoor voor het gebrek aan vooruitgang in de onderhandelingen: “Ik heb het gevoel alsof we vastzitten op de Titanic en in rap tempo aan het zinken zijn. Maar we kunnen de reddingssloepen niet gebruiken, omdat iemand op de boot eerst wil discussiëren over de vraag of de boot wel aan het zinken is.”
Deze blogpost verscheen gisteren op www.kopenhagenreport.nl
Het is volop in het nieuws geweest. De organisatie van de internationale klimaattop heeft veel te veel mensen een toegangspas gegeven. Daardoor moeten er nu alsnog mensen geweigerd worden, die zich wel gewoon netjes op tijd, via een geregistreerde organisatie, hadden ingeschreven.
Het zijn de milieu- en ontwikkelingsorganisaties die nu nog maar zeer beperkt binnen mogen.
Friends of the Earth, de Europese organisatie waar Milieudefensie bij is aangesloten, mocht vanmorgen om onverklaarbare redenen helemaal niet meer binnen. Belachelijk. Het gaat hier om inhoudelijke kanjers die al jaren met de klimaatonderhandelingen bezig zijn, maar nu vanwege organisatorisch geblunder niet meer binnen mogen.
Het is ook een groot probleem voor ontwikkelingslanden, die vaak actief ondersteund worden door deze organisaties. Ontwikkelingsorganisaties hebben bijvoorbeeld juristen naar Kopenhagen gehaald om ontwikkelingslanden te ondersteunen in het opstellen van verdragsteksten. Maar ja, die mogen er nu niet meer in. Het weigeren van de milieu- ontwikkelingsorganisaties leidt daarom tot een grotere ongelijkheid aan de onderhandelingstafel.
Milieu- en ontwikkelingsorganisaties voeren vandaag actie. GroenLinks steunt alle vreedzame protesten volledig. Aan de onderhandelingstafel gaat het slecht en de luizen in de pels worden nu buiten gehouden. Dan is het tijd voor actie. Buiten het Bella Center zijn helaas wel rellen. Dat keuren we heel erg af. Het levert niets op en doet afbreuk aan het vreedzame protest en de inhoud en aandacht voor de conferentie.
Deze blog verscheen ook op www.kopenhagenreport.nl
Buiten in de straten van Kopenhagen hangt een goede, positieve sfeer. Vol vrolijk optimisme stapten we gisteren uit de Kopenhagen Express. Maar hier in het Bella Centrum, waar de klimaattop plaatsvindt, is de teneur echt anders. Er gebeurt weinig en tot nu toe werd deze dag gedomineerd door stilstand en ruzies tussen groepen landen.
Het liep zelfs zo hoog op dat een grote groep ontwikkelingslanden vandaag een tijdlang niet meedeed aan de gesprekken in werkgroepen. Gelukkig zijn ze weer aangeschoven, maar ze hebben wel een duidelijk signaal afgegeven. En terecht. Er zijn eigenlijk twee belangrijke redenen waarom de ontwikkelingslanden boos zijn op de rijke landen.
De eerste is klimaatsteun. Rijke landen hebben het klimaatprobleem veroorzaakt, maar ontwikkelingslanden plukken er nu al de wrange vruchten van. Zij eisen compensatie voor de schade die ze ondervinden. Maar de rijke landen komen niet over de brug. Het tweede punt is Kyoto. De ontwikkelingslanden willen graag dat het Kyoto Protocol als fundament dient voor het nieuwe klimaatakkoord, dat hier in Kopenhagen gesloten moet worden. De Verenigde Staten en de Europese Unie hebben daar beiden niet zo’n trek in. Zij tuigen liever een heel nieuw juridisch akkoord op.
Kyoto is zo belangrijk voor ontwikkelingslanden omdat het akkoord gebaseerd is op het principe van “common but differentiated responsibility”. Dat betekent dat het aanpakken van klimaatverandering een gedeelde verantwoordelijkheid is, waar landen naar draagkracht en historische uitstoot aan bijdragen. Dus rijke landen moeten ambitieuze reductiedoelen op zich nemen, zodat ontwikkelingslanden de ruimte krijgen voor duurzame economische groei.
Wat me nog het meeste zorgen baart is dat de EU en de VS niet lijken te beseffen hoe ernstig dit is. Niet eens alleen omdat een oneerlijk klimaatakkoord onrechtvaardig zou zijn, maar ook omdat ontwikkelingslanden geen oneerlijk akkoord zullen tekenen. En gelijk hebben ze. Het is de hoogste tijd dat de rijke landen dat in gaan zien en ernaar handelen.
Deze blogpost verscheen ook op www.kopenhagenreport.nl
Vandaag was geen officiële onderhandelingsdag. Een goed moment dus om de agenda’s naast elkaar te leggen en een planning te maken voor de komende dagen. Want het wordt een gekkenhuis. Samen met onder andere Tweede Kamerlid Kees Vendrik, Europarlementariër Bas Eickhout en wethouder Jan van der Meer hebben we vooruit geblikt.
Gisteren vertrok ik samen met de rest van het GroenLinks-team, milieuminister Cramer, een hoop pers en de milieubeweging richting Kopenhagen voor de klimaattop. Nadat we eerst een klimaatfeestje hadden gebouwd op de Beat the Heat Now-manifestatie, stapten we met z’n allen in de Kopenhagen Express. Een directe trein van Utrecht naar de Deense hoofdstad, die de NS speciaal voor deze gelegenheid had ingezet.
In de trein was het al meteen gezellig. Ik heb de hele avond staan praten met vertegenwoordigers van milieuorganisaties, journalisten, jongeren die naar Kopenhagen gingen om hun eigen toekomst te redden en nog vele anderen.
Ik heb er erg veel zin in. Het wordt hard werken, maar het gaat ook ergens over. Het gaat over onze toekomst. En het gaat de komende dagen spannend worden. Dat is op zichzelf al hoopgevend. Nadat de klimaatonderhandelingen de afgelopen twee jaar redelijk vastzaten, komt er nu beweging in.
De grote vraag is of de regeringsleiders hier in Kopenhagen voldoende leiderschap zullen tonen? Gaan ze zorgen voor een eerlijk en effectief klimaatakkoord? Gaat de Europese Unie haar belofte koploper te zijn, hier waarmaken? GroenLinks zal in elk geval alles uit de kast te trekken om daarvoor te zorgen.
Bekijk ook nog even het filmpje dat Jeroen vanochtend maakte.
Deze week vindt in Barcelona het laatste grote klimaatoverleg plaats in voorbereiding op de klimaattop in Kopenhagen. Rijke landen, waaronder de EU-landen, zullen de komende weken een paar flinke stappen extra moeten zetten.
Ze willen zich niet vastleggen op een hoger “reductiepercentage’. Dat is het percentage waarmee landen hun uitstoot van broeikasgassen zullen verminderen. Ontwikkelingslanden zijn terecht boos over deze weigering echte beloftes te doen over minder uitstoot. Gisteren liepen de gemoederen zelfs zo hoog op dat Afrikaanse landen de besprekingen tijdelijk boycotten.
Lees de rest van dit bericht op Kopenhagenreport.
Grace Akumu, klimaatadviseur voor de regering van Kenia, gaat in op de positie van
Afrikaanse landen
De campagne van GroenLinks voor een eerlijk en effectief klimaatakkoord in Kopenhagen is in volle gang. Over niet meer dan een maand komen regeringsleiders van over de hele wereld in Kopenhagen bij elkaar om afspraken te maken over de aanpak van klimaatverandering. GroenLinks doet op alle niveaus, van het Europees Parlement tot de Tweede Kamer en van Provinciale Staten tot gemeenteraden, voorstellen om werk te maken van het klimaat.
Dat is hard nodig, want het ziet er op dit moment niet zo best uit. De EU-regeringsleiders kwamen eind vorige week wel vrolijk naar buiten uit de Brusselse vergaderzaal, maar de afspraken die ze hadden gemaakt waren ronduit zwak. GroenLinks-europarlementariër Bas Eickhout verwoordde het krachtig in het NRC Handelsblad van zaterdag: “Lekker makkelijk: wel een totaalbedrag noemen, maar niet aangeven hoeveel je zelf gaat bijdragen.”
Naar alle waarschijnlijkheid komen de Europese regeringsleiders half november bij elkaar voor een extra topoverleg. Het gaat dan vermoedelijk vooral over de poppetjes, over de vraag wie de eerste EU-president wordt. GroenLinks Tweede Kamerlid Kees Vendrik pleitte er vandaag in de Tweede Kamer voor om die top te gebruiken voor het klimaat. Helaas lijkt het kabinet daar geen trek in te hebben.
Toch was het vandaag vooral een mooie dag voor het klimaat. Een meerderheid van de Tweede Kamer stemde voor een motie van Kees Vendrik om een CO2-norm in te voeren voor energiecentrales. Concreet betekent dit dat energiebedrijven geen nieuwe, vieze kolencentrales meer mogen bouwen. Nu maar hopen dat het kabinet de motie ook snel uit gaat voeren.
Een mooie dag dus voor het klimaat. Hopelijk krijgen we de komende maand nog veel meer van dit soort dagen. GroenLinks doet er in elk geval alles aan. Achter de schermen doe ik zelf ook mijn stinkende best. Al het klimaatnieuws van GroenLinks en een actuele stand van zaken rond de weg naar Kopenhagen vind je op Kopenhagenreport.
Vandaag stond voor mij volledig in het teken van klimaat en Kopenhagen. Vanochtend begonnen we al vroeg met onze klimaatactie. Met een groot windmolenpark voor de Tweede Kamer lieten we zien hoe GroenLinks klimaatverandering aan wil pakken. Kees Vendrik bood namens GroenLinks een brief aan minister Cramer, minister-president Balkenende en de rest van het kabinet aan.
In de brief zet GroenLinks nog eens fijntjes uiteen wat ervoor nodig is om de onderhandelingen in Kopenhagen te laten slagen: politiek leiderschap en geloofwaardigheid. Als je niet wil dat China nieuwe kolencentrales bouwt, dan moet je dat in eigen land ook niet toestaan.
Direct na het startschot van onze actie debatteerde de Tweede Kamer met premier Balkenende en de ministers Cramer, Koenders en Bos over de internationale klimaatonderhandelingen. Ik schreef eerder vandaag al een verslag van het debat op Kopenhagenreport.
Zie ook de bijdrage van Kees Vendrik:
Ontpolderen is onontkoombaar. Na het kabinet is nu ook de Tweede Kamerfractie van het CDA daarvan overtuigd geraakt. Toevallig schreef ik in april een blog met precies dezelfde conclusie. Toch jammer dat het kabinet ongeveer een half jaar nodig heeft gehad om deze logische conclusie te trekken. Daarmee heeft Balkenende een half jaar lang valse hoop gegeven aan felle tegenstanders van ontpoldering.
Afgelopen zaterdag vond de Kopenhagenconferentie plaats, die ik samen met het Milieunetwerk van GroenLinks organiseerde. Ik kijk terug op een hele geslaagde klimaatzaterdag. De opkomst was hoog en we hebben een goede discussie gevoerd over wat er in Kopenhagen moet gebeuren en over de GroenLinks-inzet in aanloop naar en tijdens de klimaattop.
Recente reacties